kp

  TO BYŁY OSTATNIE TAKIE WAKACJE   To były ostatnie takie wakacje Przyjechałem do domu na tarczy Straciłem pracę Krzyczałem jak dziecko Mama przytuliła Ojciec westchnął tylko Lecz nie było to natchnienie Jakiego Adam doznał od Boga   To były ostatnie takie wakacje Czułem, że wszystko tracę To wracałem, to uciekałem Przekraczałem jakiś próg Do wspomnień, od czasów Do zabawek i gorących ud Tamtych nimf, które teraz Tonem nauczycielki Mówią, że nie dorosłem   To były ostatnie takie wakacje Siedzieliśmy przy otwartym oknie Przed nami rozpalała się ściana następnego bloku Gdzie w każdym oknie podobny dramat Wyświetlany jak w telewizorze   Mama zawsze pytała z nadzieją I rozpaczą: I co teraz zrobisz? Chowałem głowę, przegryzając słodką kruszonkę ciasta Jutro będą twarde suchary zwyczajności Wargi rozgryzane do krwi Wahałem się z odpowiedzią Lecz ojciec odpowiadał za mnie… Jak zwykle masz problem Jak...

  PAJĄK   Pajęczyna kolejna Pod kredensem I w kącie Zawieszenie słów   Obiad Bezpiecznie   Pajęczyna gęstsza   Rozmowa spokojniejsza   Wyjaśnienie Za I przeciw   Bo bitwach   Porządki wiosenne   Nie ma pajęczyny   Rozmowy jako takie   Traktat pokojowy

PÓKI RĄBIEMY PÓTY ŻYJEMY   I zniknąć w tej białej otchłani Gdzieś głęboko i dalej gdzieś między drzewami I nimf szeptami   Zabrać siekierę Jak oręż ostatni I rąbać drzewa By tak wyjść z tej matni   Wyrąbać las cały Wyrąbać te uczucia Co za człekiem gnały Wyrąbać siebie od nowa Albo wyciąć tylko serce Niech zostanie głowa Gdzie rozsądek się tłucze Jak samotna siekiera bez drzewa   Albo jednym cięciem Tak bezkompromisowo   ściąć zupełnie   tak tylko starzy drwale mogą   ściąć to wszystko   naiwność młodą   cały las marzeń niemożliwych zdarzeń z ukochaną   co zostawiła w sercu taką ostrą drzazgę   że po niej i za nią nic nie jest ważne   tylko w tej bieli pośród drzew jakoś raźniej   tam, śnieg, tu drzewo w sercu ogień   kartofle, pień   kolejna noc, potem dzień   runął ostatni dąb sprawiedliwy ...