kp

  RAKOWISKA   Chodź kochany To już za nami Ostatnia granica Mur znany   Inicjacja   Zabij ją, zabij jego Bądź mężczyzną Drży twoje ego Spokojnie kochany Moja dłoń na twoim policzku która ściera łzy I krew Weź noże Załóż maski Zaraz będzie Po wszystkim Będą oklaski   Nieruchomi Nieuchronni Omi Omni   Kości litości Wybijają rytm   Zabij króla Zabij królową Kiedyś te czyny będą legendą Będą o nas mówili   Pozbądź się ich krzyku w krwi ich Odbij pieczęć    

  ZA OKNEM   Jakieś poruszenie Zmarszczka na zasłonie Czyżby ktoś był? Widział? To czego nie powinien   Czy to strach? Czy jakaś pułapka?   Podmuch po   wietrza, skrzypnięcie Czyjaś obecność? Podszyta wstydem   Że widziała Że poznała   Sekret tak skrywany   Za zasłoną   Tylko przepraszam

KLUB ODRZUCONYCH BAJEK     — Ta bajka jest okropna! Nie widzę dla niej żadnych szans! Nie uczy dzieci, jak postępować dobrze. — Oburzył się pan redaktor, który przeczytał już bardzo dużo bajek dla dzieci. Wyrok zapadł. Nieudana bajka miała trafić do archiwum odrzuconych bajek. A wiecie co to takiego? To takie miejsce, gdzie nieudane bajki miały już spędzić całą resztę swojego życia. Choć warto wspomnieć, że od tych wyroków zawsze były wyjątki. Niektóre bajki były powtórnie czytane przez komisję, a potem poprawiane przez tajemniczego Wielkiego Bajarza, który łączył przerwane wątki, poprawiał życie bohaterów i wreszcie oddawał bajkę dzieciom. Niejedna bajka o tym marzyła, by odmienić swój smutny los i zostać przeczytaną na nowo. Już smutny strażnik miał wrzucić nową bajkę do ciemnego archiwum, gdy nagle usłyszał piskliwy głosik:  — Poczekaj, nie rób tego, daj mi szansę. Jestem naprawdę wspaniałą bajką! — Archiwista spostrzegł, że ten głosik wydobywa się z książki...