I WIEDZ, ŻE TU MIESZKAŁEM

MAJSTRO

 

Wiedz, że tu mieszkałem

Za tymi drzwiami

Kiedyś

Za tymi zamkami

I sztabami

Szyframi

 

Wiedz, że

Od biurka, lekcji, spraw wstawałem

By do okna podejść

 

Podejrzeć ludzi

Jak zmierzają

Jak pośpiech kochają

I jak pchają siebie

Do nowych siebie

Od biurka wstawałem

I tak się wpatrywałem

W te szybkie kroki

kropki

Między którymi musi

Być ten powód

Tak jak jest powód

Że ten tego

głód

 

Wiedz, że tu mieszkałem

ale gdzie indziej być chciałem

zawsze

gdzieś tam wypatrywałem za oknem

okrętu w chmurach

co sprawi, że przestanę

być w tych murach

 

Wiedz, że tu mieszkałem

Jadłem

Spałem

Gnałem

Sr

Ałem

 

łkałem 

 

Bałem

 

Się wyjść tak na zewnątrz

I w pełni

 

Wiedz, że kiedyś tu byłem

 

I wierzyłem

Że to przeczytasz

I odbisz w swojej kserokopiarce

Wyobraźni

 

Bo grunt to oryginalność

Nie?

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

BAJKA O POCIĄGU

MAJSTRO
Obraz
BAJKA O POCIĄGU, KTÓRY CHCIAŁ BYĆ AUTOBUSEM      Zapowiadał się piękny dzień na wyścig. W blasku słońca lśniły wszystkie małe pociągi, które miały ze sobą rywalizować o tytuł najszybszego. A było o co walczyć, bo zwycięzca miał obsługiwać najbardziej wyjątkową trasę Zielonego Rogu, gdzie czekały go najpiękniejsze widoki i najgrzeczniejsi pasażerowie. Aż chciało się zagwizdać, rozgrzać koła i sunąć po torach jak najszybciej. Pośród sześciu pociągów, które brały udział w wyścigu, na szczególną uwagę zasługiwały tu dwa: Arno i Rufus, które już od dawna ze sobą rywalizowały. To oczywiste, że obaj nie bardzo się lubili. Arno należał do szczególnie wrednych. Podobno miał oszukiwać, choć nigdy tego nie udowodniono. Póki co był on jednym z najszybszych i wszyscy go podziwiali albo bardzo mu zazdrościli. Cały wyścig miał się odbyć pod czujnym okiem Wielkiej Lokomotywy, która przeciągnęła już bardzo dużo wagonów pełnych różnych pasażerów. To ona ogłosiła uroczyście, że wyścig s...
Read more »

GREG ZORBA. PIĘKNA KATASTROFA

MAJSTRO
Obraz
    Opowieść o dwóch typach ludzi: intelektualiście pisarzu, przechodzącym kryzys i starszym od niego człowieku, który żadnej pracy się nie boi. Jeden to teoretyk zaczytany w książkach, którymi próbował zastąpić życie, a drugi to żyjący pełnią życia, przygodą, nie mający przy sobie nic prócz instrumentu muzycznego santuri, bo muzyka i taniec są najważniejsze. Jeden choć młodszy, to jakby starszy duchem, sztywny, niepewny siebie, angielski gentleman o greckich korzeniach i aspiracjach literackich. Drugi choć starszy, to jednak żywioł chcący wycisnąć z życia ostatnią kroplę. Jeden to teoretyk piszący eseje na każdy temat, drugi to praktyk doświadczający każdego momentu intensywnie. To taki typ faceta gawędziarza, który każdego zaczepi, byleby z nimi wymienić parę słów i się pośmiać. Tak zresztą zaczyna znajomość z tym pierwszym. Czas już odsłonić ich imiona, by nie nazywać ich pierwszym i drugim, bo obaj są na równi na tej życiowej drodze. Co się takiego stało, że jowialny nie...
Read more »

SLEUTH

MAJSTRO
Obraz
SLEUTH  CHŁOPCY BAWIĄ SIĘ W ZBRODNIĘ DOSKONAŁĄ      Jeśli na ekranie spotykają się tacy aktorzy jak Michael Caine i Laurence Olivier, można założyć w ciemno, że będzie ciekawie.   Film o dość lakonicznym tytule „Sleuth” czyli „Szpieg” albo „tajniak” czy „detektyw” to adaptacja sztuki teatralnej Anthony’ego Schaffera, gdzie od początku do końca mamy tylko dwóch aktorów i niezwykłe scenografie starej angielskiej rezydencji, kryjącej mnóstwo uroczych pamiątek, mechanicznych zabawek i skarbów. To właśnie na tle tych scenografii spotykają się dwaj mężczyźni z dwóch różnych środowisk. Starszy to Andrew Wyke (Laurence Olivier), arystokrata i ceniony twórca kryminałów. To do niego należy ta piękna posiadłość, kryjąca mnóstwo różnych osobliwych rekwizytów. Młodszy to z kolei Milo Tindle (Michael Caine czyli pamiętny Charlie Croker z "Włoskiej roboty"), właściciel zakładu fryzjerskiego. Co ich łączy? Milo jest kochankiem żony Andrew. Wyke już od dawna o tym wie i właści...
Read more »